O sábado 26 de maio celebrarase a Convención Provincial de Esquerda Unida en Pontevedra

A finalidade desta convención é aprobar a candidatura provincial para as vindeiras eleccións autonómicas. 

O Consello Político Nacional ratificará a finais de xuño definitivamente as candidaturas das catro provincias, unha vez finalizado o proceso negociador cos Verdes. 

Os estatutos de IU federal obrigan a intentar candidaturas de consenso. Con esta finalidade, na semana pasada rematou o proceso asembleario nas diversas comarcas da provincia elixíndose as respectivas delegacións e propostas de persoas.

Isto non impide que poidan presentarse na propia convención candidaturas alternativas. 

Datos da  CONVENCIÓN::

Día e Lugar: sábado, 26 de maio, no Hotel Coia de Vigo

Desenvolvemento:

  • 10:30. Acreditacións
  • 10:45. Debate político con participación de diversos colectivos invitados.
  • 12:30. Votación po@s delegad@s asistentes da candidatura provincial de ESQUERDA UNIDA.
  • 12:45: Intervencións de Asunción de las Heras (Deputada non Congreso español).
  • 13:00: Intervención de Yolanda Díaz, coordinadora nacional de EU.
  • 13:15: Intervención do candidato electo para cabeza de lista.
  • Remate previsto: 13:30 horas.                                  

Teléfonos de contacto:

José Cuevas, coordinador comisión provincial: 686-474583

Román Alonso, coordinador comarcal: 625-616734

                       

Redondela, 25 de maio de 2012

ESQUERDA UNIDA

Secretaría Comarcal de Comunicación

 

SERA ESTE O AVE GALEGO?

 

 

 O 30 de marzo nos PGE  destinavan para o AVE na provincia de pontevedra  case 3 millons € , que non se van poder executar por falta de tempo administrativo. Dende Esquerda Unida consideramos que hai que replantexar o proxecto do AVE galego,    por que hai outras prioridades agora mesmo, emprego,sanidade, ensino, etc.. Xa que o alto custe inicial  da construcción da infraestructura,hai que engadirlle o caro que sae o mantemento das vias, 100.000 € km/ano en llano e 200.000 € km/ano en tunel, eo baixo numero de usuarios polo custe do billete a as poucas paradas por necesidades tecnicas ( o AVE precisa 90 km para acadar a velocidade) fai a este servizo deficitario por natureza. Urxe a creación do tren de cercanias que vertebre territorio e permita a intermodalidad,  para un transporte publico economico, eficiente e ecoloxico.

Engadimos este artigo de Fernando Gomez da plataforma galega salva o tren.  

 

Outro capítulo mais do malgasto (o Tren Híbrido Serie -730).

 

O pasado martes, a Ministra Pastor confirmou que os primeiros trens híbridos comezarán a circular entre a capital de España e as principais cidades galegas a partir do 17 de xuño. Serán algúns dos quince trens que o Ministerio de Fomento mando construír facendo gala da dilapidación máis inxusta.
Os trens son da Serie 730 (Tren Híbrido), procedentes da modificación dos Serie 130 de Renfe. A estes, basicamente, quitoulles os dous vagóns extremos e dotóuselles de dous novos que portan uns xigantescos alternadores diesel, ao obxecto de que poidan circular por liñas electrificadas e non electrificadas, co que reduciron a súa capacidade de 299 persoas aos 265 que agora quedarán, é dicir, 34 prazas menos que a súa versión eléctrica.
Velocidade máxima =250 km/h (sobre liña electrificada de ancho internacional)
220 km/h (sobre liña electrificada de ancho ibérico)
180 km/h (en opción diesel).

Explicaremos algunhas das peculiaridades que demostran o mal aproveitamento das características do tren e como consecuencia, un novo malgasto.
PREZO DE COMPRA.
A transformación dos trens de alta velocidade S-130 en trens híbridos S-730 custou 4.645.620 ? por cada tren, é dicir 69.684.300 ? por todo o lote.
Ao aumentar o prezo de compra do tren e diminuír o número de pasaxeiros que pode transportar, de 299 a 265, o prezo por pasaxeiro (prezo de adquisición) elevouse nun 44,18 %. Dos 55.910 ?/pasaxeiro para o S-130, pasou aos 80.614 ?/pasaxeiro para o S-730 (Tren Híbrido). Este é o máis caro que existe de calquera tren de Alta Velocidade en España, por encima dos trens AVE que circulan a 350 km/h de máxima (o máis caro dos AVE é o da Serie 102, cun prezo de 77.772 ?/pasaxeiro, un 3,5 % menos que o Tren Híbrido), cando a velocidade do S-730 non superará os 250 km/h nas vías electrificadas con ancho internacional e ata o seu máximo circulando en opción diesel é 180 km/h.
É inaceptable comprar un tren a un prezo superior aos de 350 km/h para circular a 180 km/h en liñas non electrificadas, e ata nalgúns tramos a 70 km/h. Isto é un escandaloso exemplo de deas-optimización do rendemento do investimento económico realizada.
Sería comparable a comprar un deportivo Ferrari de 300.000 ? para conducir por camiños forestais.
PREZOS DOS BILLETES.
En boa lóxica, os prezos dos billetes deberían ser de niveis superiores aos AVE de 350 km/h. dado que a súa compra e o seu custo en mantemento serán desa proporción. Pero isto non vai ser así, porque se non, circularían baleiros de pasaxeiros polas nosas vías. É máis, tamén se anunciou que permanecerían invariables.
Polo tanto, déala-optimización anunciada antes verase reflectida economicamente nos prezos dos billetes, é dicir, indirectamente estarase subvencionando este transporte.
CAMBIADORES DE ANCHO
Por outra banda debemos ter en conta que en todos os puntos en que este tren teña que cambiar de ancho, o Adif estará obrigado a situar dous Cambiadores. Cada un destes Cambiadores costa ao redor de oito millóns de Euros.
Consideramos que non é prioritario pór en marcha este gasto (70 millóns de ? nos trens S 730 oito millóns de ? por cambiador déala-optimización dos prezos do billete). Se se esperase a finalizar a infraestrutura completa e electrificada, non sería necesario gastar eses 70 millóns de Euros, nin os oito por cada cambiador de ancho.
A que vén tanta présa? No escenario económico que estamos atravesando non é xustificable este novo malgasto, do mesmo xeito que tampouco o son os 4.187,7 millóns que serán destinados ao AVE en España este ano, e por contra unicamente destinaranse, 28,5 millóns de ? ao Proximidades.
Un dato, mediante un Tren de proximidade, un cidadán é capaz de facer 86 km con tan só 1,3 ? (liña 2 de proximidade de Barcelona: Platja de Castelldefels ? Sant Celoni).

La plataforma se pregunta quién es el responsable de este despilfarro de dinero de las arcas públicas, qué motivos son los que lo justifican. Entendemos que ante la falta de rigor en la inversión de los escasos recursos económicos que posee este país, es inaceptable que se siga despilfarrando de esta manera y presumiendo de ello. El país se hipoteca en emisión de deuda pública para pagar las pensiones, los parados, la sanidad, la enseñanza; se implantan recortes en servicios básicos como la sanidad y la educación; y mientras, algunos responsables de ciertos ministerios y consellerías de comunidades autónomas parecen ajenos a la situación de los ciudadanos.

¿Cuál es el motivo que le ha llevado al Ministerio a despilfarrar nuevamente en la puesta en marcha de este Tren Híbrido de Alta Velocidad? ¿La proximidad de las elecciones autonómicas gallegas pudo influir en tal conducta?

Es posible que nuevamente una decisión de interés político haya llevado a actuar en contra de la lógica prioridad en el gasto público.

Si esto es el progreso, que pare el tren que quiero bajarme…

 

Planificación da economía

Os gobernos e medios afíns nos queren facer crer que estamos ante unha crise de débeda, máis non e así, xa que estamos ante unha crise de sobrepodrución, derivada dun modelo económico baseado na procura do máximo beneficio empresarial.

En España o goberno de Aznar fomentou a burbulla inmobiliaria mediante a facilidade no préstamo e a liberación do mercado do solo, o PSOE en lugar de regular a situación, a mantivo ata que o mercado non  soportou tal cantidade de vivendas novas, provocando a destrución de postos de traballo, aparición de activos tóxicos nas entidades financeiras… 

Neste sistema, baseado na obtención do máximo beneficio empresarial e non na satisfacción das necesidades da poboación, prodúcense mais mercadorías das que se poden  consumir. Para que existan beneficios precisase vender mais do que se gasta nos salarios dos traballadores, como a suma dos salarios e menor co prezo dos produtos que hai que consumir; prodúcese unha contradición que deriva en crise. Nos últimos anos recorrese aos préstamos para dar saída ao producido aumentando a débeda privada, o Estado tivo que salvar o sistema financeiro aumentando así a débeda pública. 

Agora o goberno xustifica os recortes como única saída para reducir o déficit, mais oculta que estes se debe a baixada dos ingresos, provocada, ademais de polo descenso da actividade económica, pola deficiente xestión fiscal, a fraude fiscal e a elevada economía mergullada. 

Por outra banda, os recortes nos sistemas públicos fomentan a súa precarización, A intencionalidade está  ben clara: o inevitable empeoramento da calidade dos servizos públicos que provocarán a inminente privatización dos mesmos para garantir o beneficio do privado a costa do público; por outro lado, a elitización da educación perpetua as desigualdades sociais a través das xeracións. 

Ante esta situación a Área de Mocidade de Esquerda Unida aposta pola planificación democrática da economía e así garantir as necesidades da poboación, e aumentar os ingresos perseguindo a fraude fiscal, a economía mergullada e aumentando os impostos aos grandes capitais.

ESQUERDA UNIDA APOIA A FOLGA DO ENSINO DO 22 DE MAIO

Dende Esquerda Unida lamentamos unha vez mais a falta de unidade sindical, posto que so CCOO secunda esta folga en Galicia, nun momento tan critico para a clase obreira deste pais, facemos un chamamento a unidade sindical e da esquerda en xeral, temos a obriga moral de construir un modelo alternativo a este sistema capitalista, pola xustiza social!!!!!

 MAREA VERDE EN TODA ESPAÑA

Abierta la veda de la educación pública. Desde el Partido Popular y su gobierno central y los autonómicos se ha decidido entrar a saco en ella a través de una reducción estratégica de la inversión, en términos de PIB, con el consiguiente deterioro de la calidad y equidad de la educación pública española. Podemos estar, si no se detiene, ante un retroceso histórico que nos retrotraería a la escuela de pobres del franquismo y, en coherencia, una universidad sólo para ricos.

El Real Decreto-ley 14/2012 de 20 de abril recorta 3.000 millones de euros en educación, de forma adicional a la reducción contenida en los Presupuestos Generales del Estado para 2012. Si unimos lo anterior a los más de 3.000 millones recortados en los dos últimos años, estamos hablando de un billón menos de las pesetas antiguas en inversión educativa. Así se reconoce en el Programa Nacional de Reformas presentado por el gobierno de Rajoy en Bruselas y que se ampliarán hasta 2015.

Esta política suicida puede suponer el golpe de gracia para la calidad de la educación pública y es de una desfachatez sin límites decir que no afectará a la calidad. Por ello se ha generado un amplio malestar en el sector de la enseñanza y una gran alarma social en la población española, junto con los recortes en sanidad. Los tijeretazos se manifiestan de diversas maneras:

  • Se masificarán las aulas al crecer la ratio hasta un 20%, lo que supone que en educación infantil y primaria podrá llegarse a 30 alumnos, en secundaria a 36 y en bachillerato hasta 42 alumnos.
  • No se cubrirán las bajas laborales del profesorado durante dos semanas, lo que atenta contra la convivencia y organización de los centros que ya están por debajo del mínimo de plantilla necesaria; al quedar los grupos sin profesores se dificulta la atención al alumnado y la realización de actividades extraescolares que tienen una clara función educativa.
  • Se suprimen o debilitan los programas y los medios para la atención a la diversidad, se abandonan programas de apoyo a la educación infantil y de nuevas tecnologías, se elimina la educación de adultos en comunidades como Castilla La Mancha y no se implantan ciclos de formación profesional actualizados.
  • Se deterioran gravemente las condiciones de trabajo del profesorado y de los trabajadores del sector educativo. A la desaparición de la jubilación anticipada y los recortes salariales de más del 6% desde junio de 2010, se añade algo aún peor: la ampliación de la jornada lectiva en primaria, secundaria y universidad. La experiencia de Madrid de dos horas lectivas más en secundaría ocasionó un gran destrozo en el empleo interino y el ensanchamiento de la jornada laboral de todo el profesorado: más grupos y más alumnos cada curso, cupos al mínimo y dificultades para cubrir laboratorios, guardias, bibliotecas, salidas extraescolares y bajas laborales. Todo ello ha significado un gran esfuerzo para el profesorado, que intenta seguir sacando adelante su tarea como siempre, a costa de un importante desgaste personal.
  • Y lo más grave de todo, se calcula que se van a destruir del orden de los 75.000-100.000 puestos de trabajo por la ampliación de horario lectivo, el aumento de las ratios de alumnado y la tardía sustitución de las bajas laborales. Por ello, la tasa de reposición es de tan solo uno por cada diez profesores que se jubila, lo que lleva a congelar las ofertas públicas de empleo y se perjudica a decenas de miles de profesores interinos perfectamente competentes y necesarios en los centros.
  • Además, se cierran las puertas del sistema educativo a las nuevas promociones de jóvenes recién titulados en las universidades o que lo hagan en los próximos años, a los que se condena al exilio laboral. Y mientras, la presidenta de Madrid, se empeña en plantear la contratación de ingleses nativos para los centros públicos, sin pasar por ninguna oposición.
  • En Universidad, los recortes se producen con una subida escandalosa de las matrículas, el endurecimiento de los requisitos para la concesión de becas, la reducción de fondos y la posible supresión de empleo docente.

A todo esto hay que unir el peso de la ideología y la falta de profesionalidad del ministro Wert. Con ocurrencias que distorsionan los debates que son necesarios y que luego se volatilizan como si su único objetivo fuera incendiar el sector con maniobras de distracción (bachillerato de tres años, troncalidad de la ESO, etc.) mientras se recorta inversión a saco. También apunta reformas profundamente reaccionarias a la medida de la jerarquía de la iglesia católica (y del obispo de Alcalá de Henares), en asignaturas como Educación para la Ciudadanía.

La huelga estatal de la enseñanza del 22 de mayo

La comunidad educativa ha tomado conciencia del calado de la agresión y de sus consecuencias de futuro y desde prácticamente todos los ámbitos representativos se ha convocado una huelga general para el día 22 de mayo en todo el Estado y en todas las etapas educativas, desde infantil a la universidad. Convocan y apoyan todos los sindicatos de educación (CC.OO, UGT, ANPE, STES, CSIF, CGT…), la Plataforma Estatal en Defensa de la Escuela Pública, Plataformas estudiantiles por una Universidad Pública de Calidad, asociaciones de padres y madres de alumnos, movimientos de renovación pedagógica, etc. Los motivos para la huelga del 22 de mayo son muchos:

  1. Se defiende una escuela inclusiva para formar a las personas y que garantice la calidad de la educación para todos y no para unos pocos. Que sea un modelo de convivencia verdaderamente democrática, con profesionales suficientes, donde todos los centros tengan los mismos recursos.
  2. Se pretende conseguir una educación infantil que atienda al desarrollo de los niños y niñas, a su crecimiento, su salud y su felicidad, en escuelas donde reciban un trato digno. Acabar con el fracaso y el abandono escolar temprano, poniendo medios para luchar contra él desde los primeros años de escolarización. Universalizar la educación y garantizar que todos los alumnos/as alcanzan unos niveles educativos mínimos al terminar la secundaria.
  3. Se pide una formación profesional que permita, tanto a las personas jóvenes como a los desempleados/as que necesitan un reciclaje profesional, acceder a las competencias que les abran un futuro laboral.
  4. Se quiere conservar una Universidad pública y de calidad. Es posible una universidad para todos/as, accesible a la clase trabajadora, con una labor investigadora que permita el verdadero progreso, autónoma de los intereses empresariales, orientada a la formación de las personas y al avance en todas las área del conocimiento.
  5. Se apuesta por una enseñanza de idiomas accesible, con una oferta suficiente, tanto en enseñanzas como en plazas educativas. Y por una formación artística que no sea el privilegio de una minoría. La música, las artes plásticas y dramáticas, los oficios artesanos son una herencia común que debemos cuidar y mantener.
  6. Se exige el respeto y el buen trato a los excelentes profesionales de la educación: profesorado que enseña y educa, que tutoriza a los adolescentes ayudándoles a crecer personalmente y como ciudadanos, educadores de infantil, personas que enseñan a los niños a comer, que trabajan con las familias, que detectan un problema en el desarrollo, docentes, que mantienen los centros en buen estado, que forman a los profesionales y a los universitarios, que investigan, etc.

Como se puede ver, sobran las razones, pero eso a veces no es suficiente, Es la movilización unitaria, de ámbito estatal y con continuidad la que puede cambiar las cosas. Mucho más si se hace desde un planteamiento conjunto que demuestra que es posible la confluencia de todas las organizaciones sindicales, de las familias y de los estudiantes, porque todos comparten un mismo norte: la educación es un derecho básico, imprescindible en la vida y en el desarrollo de las personas y para mejorar la igualdad de oportunidades; y los recortes no son inevitables y hay otras alternativas.

Si la Marea verde que empezó en Madrid el otoño pasado se extiende por toda España y por las universidades, nada está perdido. Muchas veces los movimientos no son conscientes de lo que hacen, su propia trascendencia. Parece ser que en Sidney estaban muy interesados en la Marea verde por su creatividad y voluntad de resistencia. Recientemente, la Campaña Argentina por el Derecho a la Educación nos pedía a la Plataforma por la Escuela Pública de Vallecas autorización para usar el logo de Escuela pública: de tod@s, para tod@s. Por supuesto que no hay objeción alguna (no hay copyrigth para las buenas causas), sino orgullo por ello. En este mundo globalizado se necesitan referentes, como también lo han sido el 15M o la lucha en Chile por una educación pública gratuita. Un maravilloso ejemplo de esta creatividad es el siguiente vídeo de la Asociación Ciudadan@s por la Educación Pública creada el calor de la marea verde de Madrid.

En fin, las cosas están como están, pero no hay que afligirse. Durará más la Marea verde y la lucha de la comunidad educativa por una escuela pública de calidad para todos que los gobiernos sin ninguna sensibilidad social, al servicio de los poderosos de siempre, y que son incapaces de entender cuáles son los intereses estratégicos de este país.

                                                                                                                                                                                                                    Agustín Moreno*- CCOO

PLAN DE EMPREGO

 

Esquerda Unida laiase que o PP quite peito da baixada do desemprego en 71 personas o pasado mes de abril, dado que eses empregos temporais son estacionais pola  da semana santa  ( hhttp://www.atlantico.net/noticia/196699/empleo/permite/bajar/personas/abril/).

Cando estamos a punto de cumprir o primeiro ano de goberno municipal do PP, o desemprego segue a ser unha asignatura de este goberno de ni unha soa mala palabra, ni un so bo feito, e inda por riba de non crear emprego empeoran as condicións laborais dos empregados municipais o eliminar a partida para riscos laborais dos recen aprobados orzamentos municipais (subprogama 2211 A “Outras prestacións económicas a favor dos empregados”).

Dende Esquerda unida temos claro que o emprego a de ser a primeira priorida na situación de crise actual, por coa a creación de emprego o estado aforra en prestacións que pode reenvertir en sanidade , educación, etc..Ademais de reactivar a económia e asegurar as futuras pensions. Por todo isto propoñemos o seguinte plan de emprego:

DESENVOLVEMENTO ECONÓMICO

Entendemos que é necesario un modelo de desenvolvemento no que poñamos ás persoas no centro da economía. O novo modelo que propomos ten un carácter eminentemente social e ou obxectivo é equilibrar os conceptos de mercado e Estado, situando a determinación económica no interese xeral, a creación de emprego estable e de calidade e o desenvolvemento sustentable desde os puntos de vista humano, social e ambiental.

Recuperar aqueles sectores económicos en risco de desaparecer ou que se extinguiron como actividade produtiva. En moitos casos constitúen unha aposta económica viable, dando prioridade aos sectores primarios e manufactureros. Facilitando a instalación de empresas de transformación dos produtos autóctonos sustentables, contribuíndo á súa revalorización mediante cláusulas de bon e/ ou axudas directas. Mais dun 70% do territorio de Redondela esta no rural e sen envargo non se esta a traballar a agricultura ecolóxica, o cooperativismo ou os recursos forestais.

Potenciar os Recursos Endóxenos sobre a base dun Plan estratéxico local participativo.

Fomentar o pequeno comercio local como forma  de manter a cohesión social . Ampliar a rede de mercados ás zonas rurais sería unha vía importante de desenvolvemento agrícola.

Potenciar o modelo dos mercados de productores fronte ao actual modelo de mercado de intermediarios. Promocionar a producción e consumo de produtos naturais ecolóxicos e a agricultura ecolóxica e de proximidade. Fomentar o desenvolvemento da agricultura ecolóxica como saída para o sector investindo en formación, recuperación de variedades, canles curtas de comercialización e todo tipo de acción que faciliten a explotación sustentable da nosa terra. 

Promover, fomentar e apoiar iniciativas para o uso das novas enerxías.

 Actividades de promoción do comercio xusto, entendendo por tal aquel que comercializa con respecto das condicións dos traballadores, do medio ambiente e da igualdade de xénero. Neste sentido, os produtos que se consuman ou vendan nas dependencias municipais seleccionaranse dando preferencia aos elaborados con criterios de comercio xusto.

Incluír a cláusula social nas licitacións das Administracións públicas, priorizando ás pequenas empresas e autónomos locais, nunha firme aposta polo mantemento e a creación de emprego.

POLÍTICAS ACTIVAS DE EMPREGO

Facilitar o acceso ao emprego e á xeración de riqueza a través das seguintes medidas: 

Incidir prioritariamente na inserción laboral.

Desenvolvemento das Escolas-Taller e das Casas de Oficios como instrumentos de inserción xuvenil, mellora da cualificación profesional e apoio á consecución de patrimonio público.

Crear “bolsas de emprego local” con cláusulas sociais sensibles ás especiais dificultades e necesidades de determinados colectivos, facendo especial fincapé nas medidas  destinadas ás persoas que máis o necesitan.

Impulsar o desenvolvemento local, a procura e a promoción dos novos xacementos de emprego.

Favorecer iniciativas de desenvolvemento local integral para o sector primario de maneira que se coordinen agricultura, gandaría, industria e comercio para o  desenvolvemento da produción ecolóxica

Promover o emprego na nosa contorna rural para as mulleres combatendo a exclusión social e tendendo á erradicación da economía mergullada, propiciando que o traballo que realizan moitas mulleres nestas infracondiciones chegue a converterse nunha auténtica opción de ocupabilidad e que se reúnan as condicións dignas nos centros de traballo.

Suscitar a formación ocupacional agraria para os sectores de parados, mulleres, novas e inmigrantes no ámbito rural.

Crear un fondo de investimento local para o emprego, incluíndo un informe de impacto de xénero que garanta o emprego ás mulleres.

Creación de emprego local apoiando o autoemprego, fomentando as actividades laborais no marco da economía social e potenciando os viveiros de empresas promovendo o emprego público destinado a labores ambientais: restauración, conservación, mantemento e mellora de espazos rurais e naturais, en colaboración con outras administracións: dominios públicos marítimo-terrestre, e hidráulico e as súas zonas de servidume de protección, vías pecuarias, vías verdes, superficies forestais, zonas húmidas, terreos improductivos abandonados, etc.

Un programa de empregos verdes que comprende reforestación, explotación e mantemento de superficies forestais.

 Un Programa de rehabilitación sostible de vivendas residenciais. 

 Un Plan de Empregos Sociais, para asegurar o pleno desenvolvemento da Lei de Dependencia e mellorar saúde, educación (especialmente de 0 a 3 anos) e determinados servizos da Administración. 

Un plan de inversions en infraestructuras de proximidade. 

PROPOSTAS PARA APOIAR AS PEQUENAS EMPRESAS E OS TRABALLADORES AUTÓNOMOS E IMPULSAR A ECONOMÍA REAL. 

Inclusión de cláusulas sociais nos contratos e licitacións das Administracións Públicas priorizando pequenas empresas e autónomos coa finalidade de manter o emprego, mellorar a súa calidade e lograr unha xestión ambiental sostible. Estender esas cláusulas ás subcontratacións.

. Propoñemos reservar, polo menos, o 30% das licitacións cuxo importe en gastos de persoal supere o 50% do valor total do contrato a empresas con menos de 20 traballadores.. Introducir cláusulas para todas as licitacións que valoren a cantidade e o nivel de cualificación da man de obra adscrita ao contrato, o mantemento do emprego e o cumprimento das obrigas establecidas nos convenios colectivos.

 Transposición inmediata da Directiva do Parlamento Europeo 2011/7/UE para reducir os prazos de pagamento da Administración e as empresas privadas aos seus provedores a 30días.

 Esixir ás entidades financeiras avaladas polo Goberno un Programa de crédito á pequena empresa e autónomos equivalente en volume de recursos ás cantidades avaladas e destinado ao investimento produtivo.

 Establecer un Convenio entre o ICO e as Caixas de Aforro ( Basicamente caixa rural galega) para facilitar crédito ás empresas avaladas polas Sociedades de Garantías Recíprocas, en condicións de interese preferentes.

 Atrasar a obrigatoriedade do ingreso do IVE ata que a factura fose total ou parcialmente cobrada.

 

ESQUERDA UNIDA RECLAMA UNHA LEI INTEGRAL PARA PREVIR A DISCRIMINACIÓN POR ORIENTACIÓN SEXUAL OU IDENTIDADE DE XÉNERO NO 17 DE MAIO DIA INTERNACIONAL CONTRA A LGTBfobia

A área de Liberdade de Expresión Afectivo-Sexual (ALEAS) de EU súmase así aos numerosos actos previstos para celebrar o Día Internacional contra a LGTBfobia impulsando desde a súa organización a aprobación dunha Lei Integral que preveña calquera tipo de discriminación por motivo de orientación sexual ou identidade de xénero. Esta proposta será enviada ao seu grupo parlamentario no Congreso para que sexa debatida.
 
Desgraciadamente, cada 17 de Maio as organizacións que loitamos polos dereitos do colectivo LGTB botamos a vista atrás e vemos todo aquilo que á nosa sociedade democrática e avanzada queda por percorrer na aceptación da diversidade. Esta falta de igualdade queda retratada tamén no tratamento que as distintas leis fan desta diversidade, condenándonos moitas veces ao esquecemento, cando non ao desamparo máis absoluto.
 
É por iso que desde ALEAS EU levamos tempo dedicando parte do noso esforzo á articulación dunha Lei Integral contra a LGTBfobia que inclúa nun só corpo legal todas aquelas propostas irrenunciables que nos permitan erradicar a discriminación por motivos de orientación ou identidade sexual da nosa sociedade. A proposta de lei inclúe tanto medidas propositivas, en áreas tan diversas como educación, saúde ou mocidade, como medidas punitivas para aqueles casos nos que se incumpra a lei.
 
Entre as primeiras destacan, pola especial situación de exclusión social á que se enfrontan, aquelas referidas ao colectivo de transexuais e transgénero, que contempla conceptos básicos como a inclusión do proceso de reasignación sexual no catálogo xeral da Seguridade Social ou a eliminación do diagnóstico de disforia de xénero da lexislación, así como do marco normativo e administrativo médico da transexualidad.
 
Outros aspectos que se contemplan nesta lei son os cambios no sistema educativo, prestando especial atención ao tratamento dos casos de acoso escolar por LGTBfobia, así como a inclusión de contidos LGTB no currículo e a formación específica do profesorado en materia de diversidade afectivo-sexual.
 
No ámbito da sanidade recóllense propostas como a formación de profesionais da sanidade nas necesidades específicas de saúde sexual e reprodutiva das persoas LGTB, especialmente das mulleres lesbianas e transexuais, así como programas de investigación sanitaria específicos e documentación non discriminatoria en caso de pertenza a grupos de risco.
 
O colectivo de migrantes tamén ten unha presenza específica na lei, facendo efectivo na concesión de asilo o suposto de persecución por orientación sexual ou identidade de xénero. Así mesmo, na área de mocidade, prevese a creación de programas de apoio para mozos e familias e, en xeral, o fomento do asociacionismo LGTB xuvenil.
 
A lei contempla ademais cambios na lexislación laboral, especialmente pertinentes a partir da nova Reforma Laboral aprobada polo actual goberno do PP, así como protocolos de actuación específicos para os corpos e forzas de seguridade para a atención de casos de discriminación do colectivo LGTB. Por último, se explicita a necesidade de crear un Observatorio da Discriminación por Orientación Sexual e Identidade de Xénero, así como unha Fiscalía Específica contra a LGTBfobia.
 
Para concluír, ALEAS EU fai un chamamento á cidadanía a loitar polos dereitos do colectivo LGTB, especialmente vulnerable nunha situación de crise como a actual e que se está vendo radicalmente afectado os recortes impostos desde o goberno do Partido Popular. Esa mobilización social farase nas rúas, onde ALEAS EU estará presente xunto ao movemento LGTB, e tamén nas institucións, a través de propostas como esta.

ESQUERDA UNIDA CHAMA A “MOVERSE POLO GALEGO” O 17 DE MAIO

O Galego é cultura e patrimonio de todas e todos os galegos, de todas as persoas que viven e traballan na nosa terra. O Galego é a nosa lingua, xa que logo, temos que defendela diante dos ataques do PP. Esquerda Unida – Os Verdes fai un chamamento á cidadanía para participar na manifestación en defensa da nosa lingua que partirá da compostelá Praza da Alameda de Compostela ás 12:00 h. do vindeiro día 17 de Maio, festividade do Día das Letras Galegas.
 
Festividade tinguida dunha esixencia reivindicativa, diante da sistemática de ataques dende un poder público en mas do PP que sostén unha práctica alleeira no seu mal quefacer cotián; reivindicación que entende o galego como a expresión compartida dunha arela de igualdade e cultura dun pobo que se quer con dereitos de cidadanía.
 
A Mobilización acompañase dun ronsel de actividades en defensa da nosa lingua e cultura ao longo das vilas e cidades do país e nas que de xeito humilde a nosa formación política organiza e participa. As mulleres e homes de Esquerda Unida van participar nesta mobilización encabezadas por Yolanda Díaz, Coordinadora Nacional, e o resto da Executiva, nunha cita importante e na que cómpre subliñar o valor da unidade para reclamar para o galego as mesmas oportunidades que para o castelán.
 
A Coordinadora Nacional de EU, Yolanda Díaz, sinalou que “temos a razón da nosa parte para demandar dos poderes públicos que fagan efectivos os nosos dereitos a vivir nun país onde se poida empregar o galego en todos os eidos da vida social”.
 
Esquerda Unida asume as verbas de Fernández Paz cando lembra os versos brechtianos no manifesto que se vai ler en Compostela. Así, a executiva nacional de Esquerda Unida considera que somos un pobo disposto a soster mil batallas máis na defensa da nosa lingua e cultura, patrimonio de todas e todos os galegos, de todas as persoas que viven e traballan na nosa terra.
 
Son hoxendía abondo os eidos da vida social, dende o comunicacional ate a xustiza, pasando pola erosión da presenza e uso do galego no ensino, nos cales cómpre artellar unha planificación e uns recursos que a fagan efectiva para superar as eivas, prexuízos, ignorancias e mesmo hostilidades que rodean unha lingua sen a que non se explica a nosa condición como pobo e as nosas achegas ao acervo común da humanidade. EU ten confianza na determinación da cidadanía galega de facer valer o que son os nosos dereitos culturais individuais e colectivos e que nese vieiro difícil de loita imos ser cada vez máis os que abriguemos co noso quefacer os “pombeiros de esperanza.

CARTAZ ACTO RECORTES REDONDELA[1]Esquerda Unida organiza este mercores as 19:30 na casa da cultura un foro de debate sobre a crise e alternativas, os ponentes son Roman Alonso coordenador comarcal de EU-IU que fara unha exposición sobre capital traballo , reparto do traballo e economia productiva. E Juan Fajardo concelleiro de EU-IU en Vilagarcia que fara unha exposición sobre a reforma laboral, precarización do traballo salarios e pensións. Esquerda Unida organiza estes foros sobre temas de actualidade coa finalidade de informar concienciar e facer mais sociables e reais as suas propostas electorais. Por todo elo agardamoste

CARTA ABERTA DE ESQUERDA UNIDA Á CIDADANÍA ANTE AS CONVOCATORIAS CONCURRENTES DO 12 DE MAIO EN VIGO

As organizacións sindicais maioritarias no sector da construcción naval (CIG, CCOO e UXT), veñen de convocar para o vindeiro sábado 12 de maio unha manifestación en Vigo en apoio do sector que, lamentablemente e sen entrar a detalle dos porqués, coindice en data e hora coa mobilización global de movementos sociais organizada entre outros por Democracia Real Ya, ECOAR, 15M.
ESQUERDA UNIDA, como movemento político e social non pode máis que lamentar a falla de acordo para confluir nunha soa mobilización. E o facemos porque entendemos que os motivos das dúas convocatorias corresponden a demandas sociais análogas. Porque as dúas convocatorias entenden non temos que ser os traballadores e traballadoras as que paguemos a crise, porque defenden activamente que a corresponsabilidade dos cargos públicos eleitos é coa cidadanía que representan, entre eles uns traballadores e traballadoras do naval que asisten atónitos á apatía dos gobernos ante a dinamitación orquestada dun sector que fai escasamente dous anos aportaba 10.000 postos de traballo directos ao tecido industrial da comarca.
Coñecemos que a data do 12M ten sido escollida a nivel mundial como data na que se celebrarán centos de manifestacións e asembleas en todo o estado, e moitas cidades do mundo, celebrando un ano dos movementos que se deron en chamar 15M pero que son moito máis que unhas siglas, movementos sociais que artellaron unha forma de entender á participación política avanzada e participativa. Sen o 15M no noso país problemas como os salarios e prevendas de cargos públicos, a reforma electoral ou os abusos do sistema financeiro non estarían hoxe na primeira liña do debate político no estado español.
Para ESQUERDA UNIDA visto que se manteñen as dúas convocatorias (por ser unha convocatoria global unha, e por ser imposible artellar unha data que servira de nexo ás tres organizacións sindicais outra) teremos que ser a cidadanía consciente a que fagamos un intento (curioso eso si) de confluencia das dúas mobilizacións.
Confluencia que ten que realizarse dende o espíritu de unidade no obxectivo final que non é outro que unha democracia real, porque democracia é gobernar e lexislar para a maioria social que non somos outros que os traballadores e traballadoras.
Propoñemos, ante esta tesitura o seguinte:
- OPCIÓN 1: Participar na marcha POLO SECTOR NAVAL con saída o sábado 12 ás 19:00 horas dende o cruce de Lepanto con Urzáiz e participar na lectura do MANIFESTO que realiza a MOBILIZACIÓN GLOBAL 12M na Praza da Estrela
- OPCION 2: Participar na MOBILIZACION GLOBAL que sae a mesma hora dende Praza de España e confluir na Porta do Sol onde os sindicatos leeran a súa vez un MANIFESTO EN APOIO ao SECTOR NAVAL
Coidamos que sería unha boa ponte entre movementos sociais e sindicatos de clase como punto de partida para evitar, no sucesivo, concurrencias de mobilización.

ESQUERDA UNIDA TRASLADARÁ AO SEU EURODEPUTADO WILLY MEYER A SITUACIÓN DAS PROTECTORAS DE ANIMAIS E DOS GRAVES INCUMPLIMENTOS DE CONCELLOS E CONCESIONARIAS DE RECOLLIDA DE ANIMAIS NO SUR DE PONTEVEDRA

EU considera que a aparición dunha nave onde se almacenaban toneladas de animais mortos en As Neves é a constatación dunha política de incumplimentos dos dereitos dos animais, da insensibilidade social xa que moitos animais poderían ser animais de compañía entregados despois do falecemento e sobre todo de directivas europeas de sanidade e sacrificio animal. EU quere que a Comisión Europea investigue se coa crise e os recortes se está xeneralizando o sacrificio masivo de animais sanos en protectoras do sur de Pontevedra. EU pide a creación nos concellos da comarca dun CONSELLO SECTORIAL DE PROTECTORAS DE ANIMAIS como así ven de aprobar o concello de Zaragoza por iniciativa de IU para buscar o “sacrificio cero” nos mesmos
O responsable comarcal de medio ambiente, Oscar Benavides, lembra que diversas organizacións de protección animal veñen de vello denunciado a xeneralización do uso de eutanásicos prohibidos, masificación de animais nas protectoras e incluso prácticas veterinarias feitas por non titulados, polo que a Comisión Europea debería intervir de inmediato de acordo coas normativas comunitarias.

Concellos como Vigo, Ponteareas ou Redondela, considera EU, poder perfectamente constituír un consello sectorial aberto a todas as asociacións e entidades relacionadas coa protección animal para avanzar no obxectivo de “sacrificio cero” e na creación de figuras como a adopción temporal e outras campañas que contribúan a sensibilizar contra os malos tratos animais.

Dito consello municipal debería volta a redactar a ordenanza municipal para especificar en que condicións pódense retirar animais das Protectoras e, en particular, os criterios de identificación e vacinación dos animais.

EU considera que existen recursos suficientes para tales melloras e lembra que protectoras como as de Vigo reciben 70.000 euros das arcas municipais para tal fin ademáis das donacións privadas que se artellan.

Seguir este blog

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.